تبلیغات
پرسه های خیال - انكار عاشقی


پرسه های خیال

نعره هیچ شیری خانه چوبی را خراب نمیکند،من از سکوت موریانه ها میترسم...!

شبحی چند شب است آفت جانم شده است
اولِ اسم کسی ورد زبانم شده است

 

                                                                                                                     در من انگار کسی در پی انکار من است

یک نفر مثل خودم ، عاشق دیدار من است

 

یک نفر ساده ، چنان ساده که از سادگی اش
می شود یک شبه پی برد به دلدادگی اش

 

در من انگار کسی در پی انکار من است
یک نفر مثل خودم ، تشنه دیدار من است

 

یک نفر سبز ، چنان سبز که از سرسبزیش
می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

 

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است
اولِ اسم کسی ورد زبانم شده است

 

آی بی رنگ تر از آینه ، یک لحظه بایست
راستی این شبحِ هر شبه ، تصویر تو نیست؟

 

اگر این حادثه ی هرشبه تصویر تو نیست
پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکی است؟

 

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود
آن الفبا که همه ، ورد زبانم شده بود

 

اینک از پشت دلِ آینه پیدا شده است
و تماشاگه این خیل تماشا شده است

 

آن الفبای دبستانی دلخواه ، تویی
عشق من! آن شبح شاد شبانگاه تویی

 

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش
عاشقی جرم قشنگی ست ، به انکار مکوش...


نوشته شده در شنبه 23 مرداد 1389 | ساعت 03:25 بعد از ظهر | توسط وحید سكوت |نظرات |


قالب وبلاگ : فقط بهاربیست